سقای معرفت

شهادت امام علی (ع) تسلیت باد

saghaymarefat — Mon, 22 Sep 2008 14:34:34 GMT

کربلا به روایت فلش

saghaymarefat — Tue, 15 Jan 2008 15:50:30 GMT

شهد شهادت

saghaymarefat — Tue, 15 Jan 2008 15:46:13 GMT

یورش وحشیانه

آنگاه عمر بن سعد فریاد برآورد و به سپاه كوفه گفت: مادامى كه حسین در كنار خیمه‏ها با اهل‌بیت خود مشغول وداع است بر او حمله كنید! كه اگر از آنان فارغ شود شما را از هم به طورى پراكنده كند كه میمنه از میسره باز شناخته نشود! پس بر آن حضرت حمله كرده و او را تیر باران نمودند به گونه‏اى كه تیرها از میان طناب چادرها و خیمه‏ها مى‏گذشت و پیراهن بعضى از زنان را پاره مى‏كرد، پس امام علیه‏السلام بر سپاه دشمن حمله كرد و همانند شیرى خشمگین بر آنان تاخت در حالى كه از هر طرف باران تیر مى‏بارید و آن بزرگوار سینه‏اش را سپر آن تیرها قرار مى‏داد.(299)

در این هنگام امام علیه‏السلام به سپاه كوفه فرمود: براى چه با من مقاتله مى‏كنید؟ آیا حقى را ترك كردم یا سنتى را تغییر داده‏ام؟ و یا شریعتى را تبدیل كرده‏ام؟!

آن جماعت پاسخ دادند: نه! ولى با تو قتال مى‏كنیم به خاطر كینه‏اى كه از پدرت داریم! و آنچه با پدران و بزرگان ‏ما در روز بدر و حنین كرده است.(300)

چون امام علیه‏السلام این سخن را از آن گروه شنید به سختى گریست و بعد به طرف راست و چپ نگریست ولى كسى از انصارش را ندید مگر این كه خاك بر پیشانى آنها نشسته و شهید شده بودند.

تیر سه شعبه

امام علیه‏السلام ایستاد تا لحظه‏اى استراحت نماید در حالى كه در اثر مبارزه و شدت گرما توانش كم شده بود، ناگاه سنگى بر پیشانى مباركش اصابت كرد، پس لباس خود را گرفت كه خون را از صورتش پاك نماید تیرى سه شعبه آهنین و مسموم بر سینه مباركش - و بر اساس بعضى از روایات - بر قلب مبارك حضرتش نشست.

امام حسین علیه‏السلام فرمود: «بسم الله و بالله و على ملة رسول الله» و سر به سوى آسمان برداشت و گفت: خدایا! تو مى‏دانى اینان كسى را مى‏كشند كه روى زمین فرزند پیامبرى جز او نیست؛ سپس تیر را گرفته از پشت بیرون آورد و خون همانند ناودان جارى شد، آنگاه دستش را زیر آن زخم گرفته، چون از خون لبریز شد به آسمان پاشید و از آن خون قطره‏اى باز نگشت، باز دست مباركش را از خون پر كرده و بر صورت و محاسنش مالید و فرمود: همین گونه باشم تا جدم رسول خدا را ملاقات كنم و بگویم: اى رسول خدا! مرا این گروه كشتند.(302)

تهاجم به خیام

سپس باز هم آن حضرت با دشمن مقاتله مى‏كرد تا این كه شمر بن ذى الجوشن آمد و بین او و خیمه‏ها و اهل‌بیت آن حضرت حائل شد(303)؛ امام علیه‏السلام بر سپاه كوفه فریاد زد و فرمود: واى بر شما اى پیروان آل ابى سفیان! اگر شما را دینى نیست و از روز معاد باكى ندارید لااقل در دنیا آزاده باشید، اگر از نژاد عرب هستید به حسب خود باز گردید!

شمر ندا كرد: چه مى‏گوئى اى پسر فاطمه ؟!

امام علیه‏السلام فرمود: من با شما مقاتله مى‏كنم و شما با من جنگ دارید، زنان را گناهى نیست، به این گروه تجاوزگر خود سفارش كن تا زنده هستم متعرض حرم من نشوند.

شمر گفت: این چنین خواهیم كرد اى پسر فاطمه!

آنگاه رو به لشكرش كرده و فریاد زد: از حرم و سراپرده این مرد دور شوید و آهنگ خود او كنید! كه به جان خودم سوگند او كفو كریمى است!

پس سپاه كوفه با سلاح متوجه آن حضرت گردیده و آن بزرگوار بر آنها حمله مى‏كرد و آنان بر آن حضرت یورش مى‏بردند و در آن حال در طلب جرعه‏اى آب بود كه نیافت تا هفتاد و دو زخم بر بدنش وارد شد.(304)

و گفته‏اند: آنقدر تیر بر بدن مباركش اصابت كرده بود كه زره آن حضرت همانند خار پشت پر از تیر بود، و تمام این تیرها در قسمت جلو و پیش روى آن حضرت بود.(305)

پس مدتى نسبتاً طولانى از روز سپرى شد و مردم از كشتن آن حضرت پرهیز كرده و هر كدام این كار را به دیگرى واگذار مى‏نمودند، در این هنگام شمر فریاد زد: واى بر شما! مادرتان در عزایتان بگرید! چه انتظارى دارید؟ او را بكشید. پس از هر جانب به او حمله ور شدند.(306)

بعضى نوشته‏اند كه: امام حسین علیه‏السلام سه ساعت از روز روى زمین افتاده بود و به آسمان نظر مى‏كرد و مى‏گفت: «صبراً على قضائك، لا معبود سواك، یا غیاث المستغثین»، پس چهل نفر از لشكر به سوى امام شتافتند تا سر از بدنش جدا سازند و عمر بن سعد مى‏گفت: در كشتن او شتاب كنید.

مناجات امام علیه‏السلام

امام علیه‏السلام در آخرین لحظات عمر شریفش با خدا راز و نیاز نموده با این جملات مناجات مى‏كرد:

"صبراً على قضائك یا رب، لا اله سواك یا غیاث المستغیثین مالى ربُّ سواك ولا معبود غیرك، صبراً على حلمك یا غیاث من لا غیاث له یا دائماً لا نفاد له یا محیى الموتى یا قائماً على كل نفس بما كسبت، احكم بینى و بینهم و انت خیر الحاكمین."(309)

بر قضا و حكم تو اى خدا صبر پیشه سازم، خدایى به جز تو نیست! اى فریادرس استغاثه كنندگان! پروردگارى براى من غیر تو نیست و معبودى به جز تو ندارم، بر حكم تو صبر مى‏كنم اى فریادرس كسى كه جز تو فریادرسى ندارد و اى كسى كه ابدى و دائمى هستى و مردگان را زنده مى‏كنى، اى آگاه و شاهد و ناظر بر تمام كردار و افعال مخلوق خود! تو در میان من و این گروه حكم كن كه تو بهترین حكم كنندگانى.

شهادت امام علیه‏السلام

هنگامى كه در اثر كثرت جراحات و تشنگى ضعف بر آن بزرگوار مستولى گردید، شمر فریاد زد: چرا منتظر هستید؟ حسین جراحات زیادى برداشته و نیزه‏ها او را از پاى درآورده است، از هر طرف بر او حمله كنید، مادرانتان در عزاى شما بگرید!

پس از هر طرف بر او حمله‌ور شدند، حصین بن تمیم تیرى بر دهان آن حضرت زد و ابو ایوب غنوى تیرى بر حلق نازنینش و زرعه بن شریك ضربه‌اى بر كتف امام وارد ساخت و سنان بن انس نیزه‏اى به سنیه مبارك آن حضرت زد و صالح بن وهب نیزه‏اى بر پهلوى آن بزرگوار وارد كرد كه آن حضرت بر گونه راست روى زمین افتاد، آنگاه آن حضرت نشست و تیر را از حلق شریفش به در آورد، در این حال عمر بن سعد به امام نزدیك شد.(310)

فریاد عقیله بنی‌هاشم علیهاالسلام

زینب كبرى از خیمه بیرون آمد و فریاد مى‏زد: وا اخاه! وا سیداه! وا اهل بیتاه! اى كاش آسمان بر زمین سقوط مى‏كرد و اى كاش كوه‌ها خرد و پراكنده بر هامون مى‏ریخت.(311) پس بر عمر بن سعد فریاد زد: واى بر تو! ابو عبدالله را مى‏كشند و تو تماشا مى‏كنى؟ او هیچ جوابى نداد! زینب فریاد برآورد و گفت: واى بر شما! آیا در میان شما مسلمانى نیست؟ باز هیچ كس پاسخى نداد.(312)

و بعضى نقل كرده‏اند كه: عمر بن سعد اشكش جارى گردید ولى صورتش را از زینب برگرداند.(313)

آخرین لحظات

پس زمانى گذشت هر كس كه نزدیك آن بزرگوار مى‏شد و كشتن امام براى او ممكن بود، باز مى‏گشت و كراهت داشت كه آن حضرت را به قتل برساند، سپس شخصى كه او را مالك بن نمیر كندى مى‏گفتند و او مردى شقى و بى‌باك بود نزدیك امام آمد و شمشیرى بر سر آن بزرگوار زد كه برنس(عمامه) را قطع كرده و به سر مبارك آن حضرت رسید كه خون جارى گردید. امام حسین علیه‏السلام آن برنس را انداخت و كلاهى را طلب كرد و بر سر گذاشت و به آن مرد فرمود: هرگز با آن دست غذا و آب نخورى و خدا تو را با ظالمان محشور گرداند! آن مرد كندى برنس امام را برداشت و بعد از آن همیشه در فقر و مسكنت به سر مى‏برد و دستانش مانند آدم‌هاى شل، از كار افتاد.(315)

و چون آن بزرگوار از اسب به روى زمین فرود آمد خواست بر جانب راست بخوابد از كثرت جراحات ممكن نشد سپس بر پهلوى چپ خواست بخوابد اما نشد پس مقدارى از رمل و خاك را گرد آورد و همانند بالشى درست كرده و سر بر آن نهاد و سپاه كوفه در حیرت بودند كه او در چه حالتى است؟ بعضى مى‏گفتند: او از دنیا رفته است و بعضى گفتند: توان جنگ كردن ندارد.(316)

فرمان قتل

عمر بن سعد به مردى كه در طرف راست او بود گفت: واى بر تو! پیاده شو و او را به قتل برسان، خولى بن یزید سرعت كرده تا سر امام را جدا سازد، سنان بن انس نخعى لعنة الله پیاده شد و با شمشیر بر گلوى شریف آن حضرت مى‏زد و مى‏گفت: والله! من سر تو را جدا مى‏كنم و مى‏دانم تو پسر رسول خدا هستى و پدر و مادرت بهترین مردم است، سپس سر مقدس آن بزرگوار را از بدن جدا كرد.(317)

شیون ملائكه

چون امام علیه‏السلام به شهادت رسید ملائكه آسمان به شیون آمدند و گفتند: پروردگارا! این حسین برگزیده تو و فرزند پیامبر توست. پس خداوند عزوجل تمثال حضرت قائم علیه‏السلام را براى ملائكه ظاهر گردانید و فرمود: به وسیله این قائم از خون حسین انتقام خواهم گرفت.(323)
"برگرفته از تبیان"

دريا و عباس

saghaymarefat — Tue, 15 Jan 2008 15:26:18 GMT

دريا صدا زد اي لبت عطشان، من آبم آبي بنوش اي آتشت کرده کبابم

عباس گفت اي آب حاشا کز تو نوشم آيد صداي ناله‎ي اصغر به گوشم

دريا صدا زد ساقي عطشان که ديده؟! اي بحر را هم داده آب از اشک ديده

عباس گفت اي آب آتش شو به کامم از من دهاني تَر کن اي درياي غيرت

عباس گفت از تشنگان شرمنده هستم آخر نگاه فاطمه باشد به دستم

دريا صدا زد تو همه هستِ حسيني نيرو بگير از من که خود دستِ حسيني

عباس گفتا اوست مولا، من غلامم بي او بُوَد آب روان آتش به کامم

دريا صدا زد اي زده آتش به هستم من چون تو بر داغ لب تو تشنه هستم

عباس گفتا تشنه‎تر از تو رباب است در سينه‎اش آتش به جاي شير ناب است

دريا صدا زد گر نمي‎نوشي ز من آب آب از چه همره مي‎بري با اين تب و تاب

عباس گفتا وعده دادم بر سکينه تا آب آرم بهر گل‎هاي مدينه

دريا صدا زد اي همه ايثار و صبرت زيبد که تا محشر بگردم دور قبرت

"غلامرضا سازگار"تبیان"

عزاداری سید الشهدا علیه السلام و یاران با غیرتش بر امام زمان عج و همه ی عاشقای این امام بزرگ تسلیت باد...

:عیدتان مبارک باد:

saghaymarefat — Sun, 19 Aug 2007 07:58:18 GMT

""عید تون مبارک""

ولادت سید الساجدین مبارک باد

saghaymarefat — Sun, 19 Aug 2007 07:26:18 GMT

ولادت امام سجاد ع سید الساجدین ٬امام العارفین بر همه ی عالم مبارک باد...

گلى ز گلزار فاطمه زهرا

saghaymarefat — Sun, 19 Aug 2007 07:14:51 GMT

مدينه مي‌خندد، ز يمن ميلادت	نشسته بر لب‌ها، سرود زيبايت
حسين زند بوسه، هماره بر رويت	چو آسمان ريزد، ستاره بر كويت
خوش آمدى سجاد (عليه السلام)	تو ماه تابانى، تو جان جانانى
رسيده‌اى از راه ، خوش آمدى مولا	بيا گل زهرا، نظر نما بر ما
نشسته بر لب‌ها، ذكر على جانم	خوش آمدى سجاد (عليه السلام)
عزيز زهرايى، اميد دل‌هايى	به ما گنهكاران، شفيع فردائى
به خوبى گل‌ها، به لاله صحرا	به مادرت زهرا، عيدى بده بر ما
خوش آمدى سجاد (عليه السلام)	به لطف بى همتا، دوباره شد پيدا
گلى ز گلزار فاطمه زهرا (عليهاالسلام)	خوش آمدى سجاد (عليه السلام)

زينت پرستش كنندگان الهى

saghaymarefat — Sun, 19 Aug 2007 07:12:47 GMT

امام چهارم با لقب "زين العابدين" و "سجاد" خوانده مى‌شود، چرا كه او قبل از هر چيز بنده خالص و صالح خدا بود، و سجده‌هاي طولاني او، هر بيننده را به سوى خدا و پرستش خدا جذب مى‌كرد.

خداوند در حديث لوح كه آن نامه‌اى از سوى خدا به پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله است او را چنين معرفى كرده است: سيدالعابدين و زين اوليائى الماضين؛ او آقاى عبادت كنندگان و زينت اولياى پيشين من است. يوسف بن اسباط مى‌گويد، پدرم گفت:

نيمه‌هاى شب به مسجد رفتم، جوانى را كه به سجده افتاده بود ديدم كه چنين با خدا راز و نياز مى‌كرد: «سَجَدَ وَجهى مُتِعَفراً فى التُرابِ لِخالقى و حق له؛ صورتم خاك آلود، براى آفريدگارم سجده كرد، كه خداوند سزاوار سجده است.»

به محضرش رفتم، دريافتم امام سجاد عليه السلام است، صبر كردم تا هوا روشن شد، به نزد ايشان رفتم و عرض كردم: اى فرزند پيامبر! چرا آن همه به خود زحمت مى‌دهى با اين كه خداوند تو را برترى بخشيده و تو در پيشگاه خدا مقام بسيار ارجمندى دارى؟ او با شنيدن اين سخن منقلب شده و گريه كرد و فرمود: پيامبر صلي الله عليه و آله فرمود:

هنگامى كه روز قيامت بر پا گردد هر چشمى جز چهار چشم گريان است:

1- چشمى كه از خوف خدا بگريد؛

2- چشمى كه در راه (جهاد) براى خدا نابينا شده باشد؛

3- چشمى كه از حرام‌هاى خدا پوشيده شده باشد؛

4- چشمى كه شب تا صبح در حال سجده بيدار باشد .

عبادت امام سجاد عليه السلام، پرستش كاملا آگاهانه و بسيار عميق بود، او با لذت و شيفتگى مخصوص، آميخته با عرفان كامل، خدا را عبادت مى‌كرد. ارتباط و پيوند او با خدا به گونه‌اى بود كه روايت شده:

شبى براى عبادت برخاست، هنگام وضو، چشمش به ستارگان آسمان افتاد، و همچنان به ستارگان مى‌نگريست، و در انديشه آفريدگار و آفرينش آنها فرو رفت، حيران و بهت‌زده در حالى كه دستش در آب بود، به آسمان چشم دوخته بود تا صداى اذان صبح را شنيد.

فاطمه سلام الله عليها يكى از دختران اميرمومنان على عليه السلام از جابر بن عبدالله انصارى تقاضا كرد كه نزد امام سجاد عليه السلام برود، و به عنوان دلسوزى از آن حضرت بخواهد كه جانش را از آسيب عبادت بسيار حفظ كند، زيرا او بر اثر عبادت بسيار، از ناحيه بينى و سر زانوها و كف دست‌ها و پيشانى، آسيب سختى ديده بود. جابر نزد امام سجاد عليه السلام رفت و آن حضرت را از تحمل آن همه رنج طاقت فرسا در عبادت برحذر داشت.

امام به او فرمود: اى همنشين رسول خدا! جدم رسول خدا صلي الله عليه و آله آن قدر عبادت كرد كه پاهايش ورم كرد، شخصى به او عرض كرد: چرا آنقدر به خود رنج مى‌دهى؟ فرمود: افلا اكون عبدا شكورا؛ آيا بنده سپاسگزار خدا نباشم.

جابر به امام سجاد عليه السلام عرض كرد:

جان عزيزت در خطر است، كمتر خود را در فشار قرار بده. امام فرمود:

«يا جابر لا ازال على منهاج ابوى موتسيا بهما حتى القاهما؛ اى جابر همواره راه پدرانم (پيامبر و على) را مى‌پيمايم، و آنها را الگو قرار مى‌دهم تا به آنها بپيوندم.

صحيفه سجاديه، يكى از نمادهاى عرفانى و زاييده انديشه‌هاى معرفت شناسى امام سجاد عليه السلام است كه به عنوان زبور آل محمد صلي الله عليه و آله شناخته شده، و با مطالعه آن، مى‌توان به عظمت بى‌كران پرستش آگاهانه آن بزرگوار واقف شد.

"حجة الاسلام والمسلمين محمد محمدى اشتهاردى"

دانلود مولودی امام سجاد ع

saghaymarefat — Sun, 19 Aug 2007 07:09:04 GMT

**حاج محمود کريمي**
	مولودي 1	Play	Download
	مولودي 2	Play	Download

**حاج محمد طاهري**
	مولودي	Play	Download

**حاج احمد نيکبختيان**
	مولودي	Play	Download

ولادت سقای معرفت ٬ سقای عشق و ایثار ٬علمدار کربلا بر همه ی عالم مبارک باد

saghaymarefat — Sat, 18 Aug 2007 19:45:39 GMT

ولادت سقای معرفت ٬ سقای عشق و ایثار ٬علمدار کربلا بر همه ی عالم مبارک باد...

ولادت اباالفضل مبارک....

میلاد باب الحوائج تهنیت و مبارک باد...

ولادت صاحب این وبلاگ ٬سقای معرفت ٬عباس ع مبارک باد...