تبليغاتX
سقای معرفت
 
 http://www.abas-ebn-ali.com/images/hosein.jpg                                  http://www.abas-ebn-ali.com/images/Abas.jpg

السلام عليک يا ابا عبد الله الحسين  و علي الارواح التي حلت بفنائک عليک مني سلام الله ابدا ما بقيت وبقي اليل و النهار و لا جعله الله اخر العهد مني لزيارتکم...

.سلام بر تو اي ابا عبد الله و بر ارواح پاکي که در جوار و حريم تو در آمدند سلام خدا از من بر تو باد الي الابد مادامي که روز وشب با قي است و خدا اي زيارت مرا آخرين عهد با حضرتت قرار ندهد ...

 السلام  علي  الحسين                  ( سلام  بر  حسين )

وعلي علي بن الحسين                 (و بر علي بن حسين)

و علي   اولاد   الحسين              (و بر فرزندان  حسين)

و علي اصحاب الحسين               ( و بر اصحاب  حسين)


السلام عليک يا ابو الفضل العباس



خون است   دلم  براي  عباس                           جان و دلم فداي عباس

عمري است  در اين غريب آباد                          افتاده به سر هواي عباس

از ديده   سرشک غم   روان است                      تا دل شده مبتلاي عباس

جاويد ترين   حماسه ي   مهر                        خورده است رقم براي عباس

خورشيد که چشمه ي حيات است                     روشن شده از صفاي عباس

افتاده   دو دست  مهربانش                              از روي وفا به پاي عباس

مانده است فرات تا قيامت                               شرمنده ي چشم هاي عباس

جانم به فداي غيرتش باد                                   در حيرتم از وفاي عباس

ديروز تمام   کربلا   بود                                    گلگون ز گل دعاي عباس

باشد که نماز عشق خوانيم                                يک روز به اقتداي عباس

فردا  نبود   شفيع   ما را                                 جز دست ز تن جداي عباس

گفته است (شقايق) اين غزل را                          گر چه نبود سزاي عباس


عشق به خدا


ازوا لا ترين و زلال ترين حالات آدمي ،عشق به کمال مطلق و معبود حقيقي ،خداي متعال است .پيشوايان الهي اين عشق را در با لاترين درجه اش داشتند. نحوه حيات وشهادتشان نيز گوياي آن است.
صاحبان چنين عشق هايي ،براي خود ،تعيني نميبينند و پيوسته در انتظار لحظه ي رهايي از قفس تن و زندان خاک و پيوستن به خداوندند.
عمان ،حسين بن علي را سر مست از شراب شوق و عشق الهي مي بيند وپياپي جام محبت و بلاي بيشتري مي خواهد.
امام حسين عليه السلام:اگر دين جدم رسول خدا تنها با کشته شدن من پا بر جا مي ماند پس اي شمشير ها مرا در بر گيريد.
                                                        التماس دعا

      

|+|
نوشته شده توسط غلام عباس در پنجشنبه بیستم بهمن 1384 و ساعت 9:3 قبل از ظهر
 

 http://www.aljamri.org/Cards/alabbas(a)-1425.jpg

ای که خورشید زند بوسه به خاکت ز ادب

ز فروغ تو کند جلوه گری ماه به شب

تویی آن گل که ز پیدایش گلزار وجود

بلبلان یکسره خوانند به نام تو خطب

نیست در آینه ی ذات تو جز نور خدا

نیست در چهره ی تابان تو جز جلوه ی رب

آیت صولت و مردانگی و شرم و وقار 

مظهر عزت و آزادگی وفضل و ادب

نور حق ماه بنی هاشم و شمع شهدا

میوه ی باغ علی میر شجاعان عرب


فرزندم عباس

abas3.jpg (581970 bytes)

یکی از مومنین هر روز به زیارت حضرت سید الشهدا(علیه السلام)مشرف میشد ولی هر هفته فقط یکبار به زیارت حرم حضرت عباس (علیه السلام) می رفت وتا حدی نسبت به ایشان بی اعتنا بود.

یک شب حضرت فاطمه (س) را در خواب دید بر آن حضرت سلام کرد ولی آن ‌‌‌‌‌‌‌‌حضرت از او روی بر گرداند.آن مرد گفت پدر ومادرم به فدایت٬ چرا از من روی برمیگردانی در حالیکه من از محبین خاندان شمایم مگر من چه تقصیری کرده ام.

حضرت فرمود:«زیرا تو از زیارت فرزندم روی گردانی».

گفت:«من هر روز قبر فرزندت حسین را زیارت میکنم و روزی نیست که به آن بزرگوار اظهار ادب نکنم»

حضرت زهرا(س) فرمود:«آری. تو هر روز فرزنم حسین را زیارت می کنی ولی پسرم عباس را جز اندکی زیارت نمی کنی»

اگر  چه  زاده ی ام البنین  است

و لیکن مادرش زهراست عباس

حضرت عباس (ع) شخصیت والایی نزد خداوند( عزوجل) وهمچنین ائمه ی معصوم ما هستند و نه تنها  من بلکه هر نویسنده و هر گوینده ای از وصف توصیفات ایشان عاجزند و نمی توانند تمام کمالات واوصاف بینهایت ایشان را باز گویند یا نویسند٬ایشان در واقع فرزند دخت نبی فاطمه ی زهرا (س) وبرادر با وفای سالار شهیدان امام حسین می باشند که این مطلب را بار ها و بارها حضرت فاطمه (س) و امام حسین (ع) مطرح کرده اند.
معرفت ایشان در حد کمال و زیبا تر زهر زیبایی است٬اوصافش نکو تر زهر نکوییست.
من غلام ایشان ام وتوفیق پیدا کردم که این وبلاگ را بسازم .امید وارم که خداوند عباس به من توفیق دهند تا بتوانم ایشان را که همه ی شما میدانید بسیار ناشناخته مانده است تا جایی که در توان دارم به شما عزیزان بشناسم.
 
ای  آن که  عقده   گشاء ذکر   نام  تو
ایستاده انبیاءپی عرض سلام تو
خود تشنه ای و تشنه لبان مست جام تو
هستم اگر قبول کنی من غلام تو
 
لقب معروف ایشان باب الحوائج است که واقعا ایشان قبله ی حاجات ما هستند٬ای کسی که در حال خواندن این مطالبی اگر حاجتی داری وحتما داری ازصمیم قلب و با اخلاص از  او بخواه که واقعا دری از درهای بهشت وقبله حاجت است .
او آموزنده ی برترین وفاها٬معرفت ها ٬ایثارها٬گذشت ها٬کرم ها٬شجاعت ها٬بخشش ها وبینهایت چیزهای دیگراست.
 
 منبع جود وعطا مظهر اخلاص وصفا
نور حق ماه بنی هاشم وشمع شهدا
 
پس ای ابو الفضل تو همیشه مارایاری کن ودر دو دنیا به ما سعادت ببخش ودر شب اول قبر ٬پل صراط٬ وحسابرسی اعمال تو یاور ما باش وما را از خشم خدا دور و ما را از شفاعت خود بی نصیب مگردان ودر روز حشر با تو محشور شویم.الهی آمین.
یا ابو الفضل ما که در زمان حضور شما نبودیم تا در راه شما بجنگیم و به مقام بی نهایت شهادت رسیم پس حداقل به حق مادر پهلو شکسته ات بیبی دو عالم حضرت فاطمه(س)و تمام شهدای کربلا توفیقی نصیبمان کن تا در راه فرزنت مهدی موعود (عج)بجنگیم و به شهادت در راه ایشان رسیم.انشا الله

مقام بی حد شفاعت باب الحوائج

                                  http://www.abas-ebn-ali.com/images/pics_karbala6.jpg
عالم ربانی از یک دوست «صاحب جواهر » خوددر مورد مقام والای حضرت باب الحوائج چنین نقل میکند:
یکی از تجار معروف که رییس خانواده ی (الکبه)در زمان خود پسری نیکو  صورت ومودب داشت و مادر آن جوان علویه ای محترم بود وآن تاجر جز آن جوان نورس فرزندی نداشت اتفاقا آن جوان در کربلا به بیماری نا خوش حصبه«تیفوس»دچار شد.مرض او به حدی بود که به حالت مرگ و اختصار افتاد طوریکه مرده باشد پس بستگانش٬چشم و پاهای او را چون اجساد مرده بستند ومنتظر تدفین او شدند.
پدرش فقط به سر وصورت میزند ومادرش علویه ی محترم به حرم حضرت ابو الفضل(ع)آمده واز کلید دار حرم ایشان می خواهد که تا صبح را در حرم بماند و به ایشان توسل کنند.کلید دار ابتدا قبول نکرد ولی چندی بعد که جریان را فهمید قبول کرد.
شیخ راوی در ادامه می گوید:
من همان شب مشرف به کربلا ودر همان شب خوابی دیدم که مشرف به حرم حضرت سید الشهدا شده ام .از طرف حرم حضرت حبیب ابن مظاهر وارد شدم ودیدم فضای بالای حرم وزمین وآسمان مملو از ملائکه است و در مسجد با لا سر تختی از نور است وبر آن حضرت رسالت و امیر مومنان نشسته اند.
در این حال فرشته ایآمد وعرض کرد :
(السلام الیک یا رسول الله)
آن گاه گفت:حضرت باب الحوائج عرض می کند «یا رسول الله علویه٬ همسر حاجی الکبه٬ پسرش به سختی مریض وبه من متوسل شده است٬شما به در گاه الهی دعا فرمایید تا خداوند او را شفا فرمایند.
پیامبر دست به دعا شد وفرمود مرگ این جوان مقدر است و چاره ای نیست .
فرشته باز گشت.وبعد از لحظه ای فرشته ی دیگری آمد و همان پیام را با همان قسم آورد.
باز پیامبر دست به دعا برداشت ولی بعد از مدتی دوباره فرمود مرگ این جوان مقدر است.
ناگهان جنبش و اضطرابی در میان فرشتگان رخ داد نگاه کردم دیدم حضرت قمر بنی هاشم با همان حالت کربلا بدون دست آمده اند.
آری علت اضطراب فرشتگان این بود که طاقت دیدن حضرت عباس را با چنین وضعی نداشتند.
حضرت باب الحوائج جلوآمد وفرمود:
(این علویه به من متوسل و  خواستار شفای فرزندش می باشدشما به در گاه خداوند عرض نمایی که یا این جوان را شفا دهید یا لقب«باب الحوائج» را از من بگیرید.)
چون پیامبر این سخن را شنید با دید گان پر از اشک رو به امیر مومنان کرد وفرمود یا علی تو هم با من بخوان.
هر دو بزرگوار دست به دعا شدند .
بعد از مدتی فرشته ای نزد ایشان آمد و فرمود:
(خداوند متعال میفرماید:هر گز لقب باب الحوائج را از تو نمب گیرم و جوان را شفا نمودم.)
پس جوان شفا پیدا کرد.
ابو الفضل ای امید نا امیدان
که باشد قدر تو رشک شهیدان
با رفتن به این  سایت نامه ی اعتراض به کشیدن تمثال پیامبر (ص) را امضاء کنید.

بعد از مراجعه به سایت در قسمت   Your Email  میل خود را وارد کنید سپس نامه ای به میلتان ارسال میشود که حاوی لینکی است با رفتن به روی آن لینک جزو اعتراض کنندگان می شوید.

|+|
نوشته شده توسط غلام عباس در شنبه هشتم بهمن 1384 و ساعت 10:31 بعد از ظهر
 

                                          

                                         ای  عشق   ثار  الله  عادت  تو 

                                        وی  زنده   توحید از شهادت  تو

                                          امواج   خون   روز   نماز  ایثار

                                         سجاده ی  سرخ  عبادت  تو

                                         آزادگی  تا صبح  روز  محشر

                                         دارد  به  لب عرض ا رادت تو

                                      حسرت برد در حشر هر شهیدی

                                         بر عزت و مجد  و  سعادت   تو

                                         آبی که از کف ریختی به  دریا

                                            اقرار  دارد  بر  سیادت  تو

                                      هر جا که عاشورا و کربلایی است

                                        خطی ست از درس رشادت تو

                                        این بیت را باید همیشه خواندن

                                         حتی شب جشن ولادت تو

                                          و الله ان قطعتموا یمینی

                                         انی احامی ابدا عن دینی


زمان بحر العلوم قبر حضرت عباس(ع)خراب شد.به ایشان خبر دادند وایشان دستور دادند که قبر سریع ترمیم شود.هنگامیکه معمار آمد سر قبر حضرت عباس (ع)به علامه ی بحر العلوم این چنین گفت :که من در روایات وجاهایی شنیده ام که حضرت قمر بنی هاشم بسیار قد بلند و بزرگی داشتند به طوریکه هنگام سوار شدن بر اسب پاهای ایشان مقابل گوشهای اسب قرار میگرفت و من فکر میکردم قبر ایشان بسیار بزرگ وطولانی است ولی اکنون می بینم قبر ایشان کوچک است با سخن این معمار علامه ی بحر العلوم  سر به دیوار گذارد وتامدتی گریه میکرد که معمار به ایشان گفت آیا سخن تا ثر باری گفتمکه شما این چنین گریه میکنید؟علامه فرمود:استاد بنائ پرسش تو دل مرا بدرد آورد .چون همه ی شنیده های تو درست است من به یاد مصائب ایشان افتادم.

(آری عباس اندام رشید وقد وقامت بلندی داشت و لیکن بقدری ضربت شمشیر و تبر های دلسوز و گرز ها ونیزه ها بر بدن نازنین او وارد کردند  که بدنش را قطعه قطعه نمودند و آن اندام رشید را بقطعات خونین تبدیل کردند.آیا انتظار داری بدن پاره پاره ی عمویمان عباس که بوسیله ی امام سجاد(ع)جمع آوری ودفن شد قبری بزرگتر از این قبر داشته باشد؟)

نیستم لایق کنم مدح وثنایت یا ابو الفضل

                                      ازازل مدح تو را گفته خدایت یا ابو الفضل

ای که خورشید لقایت کرده عالم را منور

                                     ذ ره کی بتوان کند وصف ثنایت یا ابوالفضل

مصطفی را جان نثاری مرتضی را یادگاری

                                     جان من جان جهان بادا فدایت یا ابوالفضل


                                 

به راستی مگر عباس کیست که حتی دشمنانش نیز او را تحسین میکنند ...

یزید ملعون گفت:

(لعن وناسزا از تو دور باد ای عباس" این است معنای وفاداری برادر نسبت به برادر.)


عباس ما را کافی است


در روز قیامت " حضرت پیامبر به امیر مومنان می فرماید:

به فاطمه زهرا بگو در این اوضاع هراس انگیز و وحشت زا چه داری؟

فاطمه ی اطهر در پاسخ می فرماید:

(ای امیر مومنان" برای شفاعت و نجات شیعیان از عذاب جهنم" دو دست بریده ی فرزندم عباس کافی است)

                             ((دادی دو دست و دست دو عالم بسوی توست))


حضرت ولی عصر (عج)حضرت عباس را این چنین ستوده است:


(درود خدا بر عباس دلاور فرزند امیر مومنان که جانش را در راه برادرش حسین فدا نمود ودنیای فانی را در راه بدست آوردن آخرت صرف کرد"

و آنکه فدای برادر شد.

و آنکه نگهبان خیام بی پنا هان سپاه امام حسین بود.

و آنکه تلاش فراوان کرد تا آب را به لب تشنگان برساند.

و آنکه در آخر دو دست در راه حمایت از امامش از بدن جدا شد.

خداوند لعنت کند قاتلان اورا.)  

|+|
نوشته شده توسط غلام عباس در پنجشنبه ششم بهمن 1384 و ساعت 8:6 بعد از ظهر
 
قیام امام حسین(ع)چنان پرشور ومهیج بود که خاطره ی آن در دل های مردم جاوید مانده است و چنان که مشاهده میکنیم مردم پس از قرن ها قهرمانان کربلا را برای خود نمونه وسر مشق قرار میدهندو در ابراز قهرمانی و فدا کاری از آنان الهام میگیرند ولی به گمان قوی اگر حضرت قمر بنی هاشم در صحنه ی پر شور عاشوریان حاضر نمی شد قیام حسینی دارای چنین شور و حماسه ای نمی شد.او کسی است که در کودکی علم را از پستان امامت چشیده و در پرتو آفتاب ولایت و در مدرسه ی امامت تربیت شده است و عشق و وفاداری خویش را به ساحت امامش به سر حد کمال رسانده است.

امام سجاد(ع):

(مقام عمویم عباس در نزد خدا وند

 آنچنان با شکوه وشامخ است که

 همه شهیدان در روز قیامت به حال

او غبطه می خورند)


قصه ی کودکی


چون اولین فرزند امیر مومنان از ام البنین(س) متولد شد امام کودک را محکم به بغل چسبانید آن گاه آستین های طفل نو رسیده را بالا زد و در حالیکه اشک از دیدگان مبترکش جاری بود دست ها وبازوهای عباس را زیر بوسه گرفت.

ام البنبن که از مشاهده ی این جریان حیرت زده شده بود " سوال کرد:

(یا علی گریه ی شما مرا به تعجب انداخته با اینکه بایداز تولد طفل شادمان باشید چه بر سر طفل شیر خوار من خواهد آمد )

حضرت فرمود:دستان کودکت در راه یاری از برادر مظلومش حسین از بدن جدا خواهد شد.


کمال در کودکی
روزی امیر مومنان (ع)حضرت عباس (ع) را که کودکی شیرین زبان بود در بغل نشانده بود به او فرمود:

عباس جان بگو (واحد).یعنی یک.

او گفت( واحد).

حضرت فرمود بگو (اثنین) یعنی(دو).

اما حضرت عباس از گفتن عدد (دو)خودداری کرد.

امیر مومنان فرمود:(ای نور دیدگانم چرا نمی گویی)

کودک خرد سال با شیرین زبانی گفت:

(پدر جان "شرم می کنم به زبانی که خدا را یکی خوانده ام(دو) بگویم.)

امیر مومنان(ع)که از درایت و کمال فرزندش بسیار خشنود شده بود پیشانی عباس(ع)را بوسید.)


زیبا تر ز هر زیبا
کلید قفل مشکل هاست عباس

                                        به مردی شهره ی دنیاست عباس

مروت ریزه  خوار  خوان   لطفش

                                       فتوت  صورت  و معناست  عباس

حسین بن علی را عبد الصالح

                                     ولی بر ما سوا مولاست عباس

به  دشت  کربلا  آرامش  دل

                                    برای  زینب  کبری  ست  عباس

بود   بدر   منیر   هاشمیون

                                    که  زیباتر ز هر  زیباست  عباس

بزن  بردامنش  دست  توسل

                                  که در جود و سخا آقاست عباس

اگر چه زاده ی ام البنین است

                                 ولی مادرش زهرا ست عباس


اما سجاد (ع) فرمود:

(برای حضرت عباس (ع)در نزد خداوند تبارک وتعا لی مقام بلندی است که همه ی شهیدان در روز قیامت آرزوی او را دارند به خاطر مقام ومنزلتی که نزد خدا دارد.)

وقتی چشم مبارک امام حسین (ع) به بدن برادر افتاد فرمود:

(الآن کمرم شکسته شد و چاره ی کارم رفت و دشمنم خشنودی کرد.)

امام صادق (ع)فرمود:

(عموی ما عباس نور قلبی او بسیار دقیق بود ایمان قویی داشت در امام حسین(ع)جهاد کرد و به بلای نیکویی مبتلا شد و به مقام شهادت رسید.)


عباس نامدار
قربان عاشقی که شهیدان کوی عشق

                                                 در   روز  حشر رتبه ی  او    آرزو   کنند

عباس   نامدار   که   شاهان   روزگار

                                               از  خاک   کوی   او   طلب   آبرو    کنند

سقای آب بود و لب تشنه جان سپرد

                                             می خواست تا که آب کو ثرش اندر گلو کنند

دستش فتاد دادخدا دست خود به وی

                                               آنان    که   منکرند   بگو    روبرو    کنند

گر دست او نه دست خدایی است پس چرا

                                                 از  شاه  تا  گدا  همه  رو سوی  او  کنند

در بار او چو قبله ی ارباب حاجت است

                                                 باب ا لحوائجش  همه جا   گفتگو   کنند

|+|
نوشته شده توسط غلام عباس در سه شنبه چهارم بهمن 1384 و ساعت 10:9 بعد از ظهر